ماجرای مخدری به نام «غبار میمون»؛ چرا آرش معیریان سراغ فیلم سیاسی رفت؟

سعید مرادی تهیه‌کننده فیلم «غبار میمون» که در اولین روز از جشنواره فیلم فجر به نمایش درمی آید درباره شکل‌گیری ایده این فیلم به امتداد بیان کرد: ایده اولیه به حدود یک سال و نیم پیش برمی گردد که با توجه به شرایط سیاسی و اجتماعی موجود در منطقه و بین الملل طراحی شد. طرح اولیه و مراحل بعدی پژوهش و نگارش توسط امیر بوالی به نگارش درآمد.
وی درباره نویسنده این فیلمنامه توضیح داد: امیر بوالی در طول سالیان گذشته، فیلمنامه‌های سیاسی متعددی نوشته که نامش در آنها به دلایل شرایط حقوقی که داشته، ذکر نشده است. با این حال او یکی از نویسندگان تأثیرگذار در فضای سیاسی محسوب می‌شود و به همین دلیل نیز برای ارائه ایده و فیلمنامه انتخاب شد.

معیریان را با فیلم‌های کمدی یا عاشقانه می شناسند اما او فیلمسازی مسلط به نظریه‌های سینمایی است
مرادی درباره قصه این فیلم نیز عنوان کرد: مضمون فیلم درباره نوعی ماده مخدر در بریتانیا است که ام آی سیکس آن را در میان دانشمندان علوم شناختی در دنیا توزیع می کند. نامگذاری فیلم هم براساس بخشی از فیلمنامه صورت گرفت و عنوان فیلم یعنی «غبار میمون» نام همین ماده مخدر جدید است که مخدر سنتز شده و مثل بخار است.
وی در ادامه درباره انتخاب آرش معیریان به عنوان کارگردان توضیح داد: این چندمین همکاری من با معیریان بود. عمدتاً او را به عنوان کارگردان فیلم‌های کمدی یا عاشقانه و در مجموع سینمای بدنه می شناسند اما در واقع او فیلمسازی تئوریک و مسلط به نظریه‌های سینمایی است که همین ویژگی باعث انتخاب او شد.

تهیه کننده «غبار میمون» اضافه کرد: البته با فیلمسازان متعدد دیگری نیز مذاکره صورت گرفت، اما این فیلم به عنوان یک اثر سیاسی بین‌المللی موضوعی سنگین داشت و با بسیاری از فیلم‌های جشنواره‌ای متفاوت است بنابراین سراغ معیریان رفتم چون از دانش سینمایی گسترده‌ای برخوردار است. در همکاری ها با معیریان هم فهمیدم زبان فهم مشترکی داریم.
این تهیه‌کننده درباره پروسه تولید فیلم و انتخاب بازیگران بیان کرد: ما در آستانه پیش‌تولید بودیم که جنگ ۱۲ روزه آغاز شد. بسیاری از پروژه‌ها در آن شرایط متوقف شد و ما هم با توقفی ۲۰ روزه مواجه شدیم. ما یک بار کست و عوامل پشت و جلوی دوربین را بسته بودیم اما تحت تاثیر آن شرایط بازیگران تغییر کردند. درواقع در آن شرایط به دلیل نگرانی ها یا موارد دیگر نتوانستند سر پروژه حاضر شوند چون از نظر روحی و روانی در وضعیت مطلوبی نبودند.
چالش های تولید فیلم بعد از جنگ ۱۲ روزه
وی اضافه کرد: ما پیش تولیدی هم در کشور ارمنستان داشتیم اما با جنگ ۱۲ روزه تمام برنامه‌ریزی‌های تولید به تعویق افتاد و مجوزهای لازم نیز با تأخیر صادر شد. خدا را شکر بازیگران خارجی از کشورهای اوکراین، ارمنستان و … پای کار بودند و پس از طی این حوادث بازگشتند و ما هم تیم را دوباره به ارمنستان بردیم. حدود ۴۰ درصد از پروژه به صورت ویژوال بود و حوادث اخیر و قطعی اینترنت و عدم دسترسی به فضای مجازی، بخش‌های فنی ما را با چالش مواجه کرد.
مرادی درباره انتخاب بازیگران اظهار کرد: به نظرم بهترین گزینه‌ها درنهایت انتخاب شدند. حضور دهکردی و بازغی که چهره‌های فرهنگی مؤثر کشور هستند در این کار پروژه را به خوبی جلو برد و از پس نقش‌ها به خوبی برآمدند. شاید اغراق نباشد اگر بگویم اینجا هم بهترین بازی هایشان را ارائه دادند.

این تهیه کننده در ادامه یادآور شد: سینما ذاتاً نیازمند تنوع ژانر است، ژانر سیاسی شاید پیش‌تر نیز تجربه شده باشد، اما پرداختن به موضوع دانشمندان در این فضا کمتر سابقه داشته است. این ژانری است که فیلمسازان و بدنه حرفه‌ای سینما باید توجه ویژه‌ای به آن داشته باشند.
مرادی در پایان عنوان کرد: ما به عنوان فیلمساز، باید ذائقه مخاطب را در نظر بگیریم و نقشه راهی متناسب با آن ترسیم کنیم. گاهی جریانی مانند سینمای اجتماعی یا کمدی شکل می‌گیرد و فیلمسازان، ژانر را به مخاطب تحمیل می‌کنند. لازم است در شرایط کمبود تنوع ژانری، آثاری از این دست را نیز تولید و عرضه کنیم.
این فیلم درباره یک نیروی ارشد امنیتی است که درمی‌یابد ایمانوئل (دانشمند علوم شناختی) که منبع اوست، از سوی نیروهای سرویس بیگانه شناسایی شده و بنابراین رهسپار کشوری ثالث می‌شود.
علی دهکردی، پژمان بازغی، سیدمهرداد ضیایی، کامران تفتی، پیام احمدی‌نیا، بیاینا محمودی، ارسلان قاسمی، لیلا زارع و بهار نوحیان در «غبار میمون» به ایفای نقش پرداخته‌اند.